Mourinho i Inter na szczycie

Po sobotnim tryumfie nad Bayernem Monachium, Inter Mediolan zdobył najbardziej prestiżowe trofeum w piłkarskim świecie. Trofeum na które klub czekał 45 lat. Właściciel Interu wydawał przez ostatnie lata fortunę na transfery kolejnych zawodników, trenerów. Wszystko na nic. O ile w rozgrywkach krajowych, Inter radził sobie całkiem nieźle (od 2006 roku zdobywa mistrzostwo), o tyle w europejskich pucharach ostatnich sukcesów nie pamiętają najstarsi kibice. Puchar Europy Inter zdobył w 1965 roku.

Inter wydawał się więc być skazany na pozostanie w cieniu swoich lokalnych rywali AC Milan, którzy mimo, iż nie posiadają takiego budżetu, ich kadra składa się w sporej mierze z zawodników już podstarzałych, ale mimo to na arenie międzynarodowej potrafią wygrywać. Sukces w Europie stał się obsesją szefa klubu. Szukał więc kogoś na swoje podobieństwo. Kogoś, kto z równym zaangażowaniem będzie dążył do zwycięstwa. Znalazł go w osobie trenera Jose Mourinho. Trenera zupełnie wyjątkowego. Charyzmatycznego, pewnego siebie i swoich kompetencji. Nastawionego, czy wręcz opętanego myślą o zwycięstwie. Geniusza taktyki i motywacji. Długo by mówić ;)

Zatrudnienie Portugalczyka niemal gwarantuje sukcesy. Przekonali się o tym włodarze FC Porto, a później Chelsea Londyn, które pod wodzą Jose, prezentowały niezwykle efektywny futbol. Nie mogło więc inaczej być w Mediolanie. Już w swoim pierwszym sezonie we Włoszech zdobył mistrzostwo kraju, by w kolejnym wygrać wszystko. Do zwycięstw w lidze i pucharze dołożył upragnione zwycięstwo w Lidze Mistrzów.

Mourinho nie byłby jednak sobą gdyby w takiej chwili nie skupił na sobie uwagi. W pomeczowym wywiadzie zapytany o swoją przyszłość, bez wahania stwierdził, że był to jego ostatni mecz w roli trenera Interu. Na pytanie czy zostanie trenerem Realu Madryt odpowiedział krótko – Tak.

Tym samym krążące od dłuższego czasu plotki o jego przejściu do Królewskich okazały się być prawdziwe. Ma zostać najlepiej opłacanym szkoleniowcem na świecie, z pensją sięgającą 10 milionów euro za sezon. W tym całym zamieszaniu ciekawe jest to, że niemal nie mówi się o drużynie, która zdobyła wszystko, co było do zdobycia. Mówi się o tryumfie Portugalczyka.

W Madrycie czeka go jednak trudne wyzwanie. Aspiracje Realu sięgają bowiem gwiazd. „Galaktyczny” zespół naszpikowany jest największymi gwiazdami, z Cristiano Ronaldo na czele, a prezes klubu wydaje się nie mieć absolutnie żadnych zahamowań w wydawaniu kolejnych setek milionów euro na kolejnych piłkarzy. Głównym zadaniem Mourinho będzie zapanowanie nad tym chaosem bogactwa i stworzenie zespołu z grupki zawodników.

Problem z Realem nie leży jedynie konieczności  osiągania sukcesów. Klub wprawdzie jest mocno wyposzczony (biorąc pod uwagę ambicje i oczekiwania kibiców i właścicieli), ale równie ważne jest styl w jakim te sukcesy się osiągnie. Boleśnie przekonał się o tym m.in. Fabio Capello, który mimo wywalczenia w 2007 roku mistrzostwa Hiszpanii został zwolniony, ponieważ zespół nie grał wystarczająco efektownie. I tutaj może być największa trudność do przezwyciężenia dla Portugalczyka, a zarazem największe dla niego wyzwanie. Do tej pory bowiem, drużyny przez niego prowadzone zachwycały żelazną obroną, której nie jest w stanie sforsować nawet Barcelona. W nowym klubie Jose będzie musiał znaleźć kompromis między twardą obroną, a skutecznym atakiem. Jeśli to osiągnie – naprawdę zapracuje na swój przydomek – The Special One i stanie się pierwszym w historii trenerem, który wygra LM z trzema różnymi klubami.

A jak sam zapowiada na tym nie koniec. Jego wymarzoną pracą jest bowiem stanowisko trenera Manchesteru United. Wprawdzie tam wciąż urzęduje niezniszczalny Sir Alex Ferguson, ale jeśli zdecyduje się w końcu odejść na emeryturę, Jose wydaje się być idealnym kandydatem na jego miejsce.

Data publikacji: 2010-05-24

Autor: Mariusz

Powrót

Ilość podstron: 1